Schnitzel & Stroopwafel

Dag 5 - 17 juli 2026

DEAL! AFGESPROKEN! APPLAUS!

Dag lieve bloggertjes, vloggertjes, mama’s, papa’s, broers, zussen, tantes, nonkels, neven, nichten, vrienden, buren, vage kennissen,… kortom dag beste vrienden van Amizant!

We hebben alweer een dag voor in de geschiedenisboeken achter de rug. Voor een keer kwam de zon niet alleen door de ramen van het huisje piepen, maar ook in onze prachtige tipi. En wat zorgde de frisse buitenlucht ervoor dat we heerlijk gesnurkt hebben in de tent! Zo heerlijk dat ik pas om 9u45 ben wakker geworden. Iedereen genoot met volle teugen van het nieuwe decor en sliep als een roosje en dat allemaal dankzij Nils die speciaal voor de groep besloot zijn gesnurk te beperken tot 130 decibel. “Kan gebeuren hé, Louis!” Jazeker, Nils! En ik ben oprecht enorm gelukkig dat je goed geslapen hebt jongen!

Maar zoals gezegd begon de dag voor mij dus wat later, want iedereen was zo lief mij te laten liggen. Best makkelijk eigenlijk, want voor een keer mochten de koks gewoon aanschuiven aan het camping ontbijt. Met een vers gezet koffietje en een lekkere boterham in de hand kreeg ik te horen hoe Tim de remorque ‘s morgens al veilig mee naar de camping had begeleid en rustig had ingeparkeerd. Broer Nils weigerde intussen de koek bij het ontbijt, maar vroeg chips want hij is “sportman hé!”.

Daarna was het tijd om, jawel, een laatste keer in onze zwemkledij te springen en de dag te starten met een frisse duik! Dat gaf de ami’s de kans om de tenten op te ruimen en onze vrienden hun zakken te maken. Toch gemakkelijk hé, zo’n service! We horen u denken ‘hoe doen ze het toch allemaal’, maar deze bende ami’s draait voor een kwartiertje werk allerminst zijn hand om. Op 1 been en met de vingers in onze neus plooiden we de tent op 2 minuten en 17 seconden op, waarna Tim hem feilloos met een perfecte hamerslingerbeweging de remorque in katapulteerde. Opgelost!
Of zoals iemand wijselijk zei: ork ork ork, de tenten liggen in de … vork.

Nadat alle matrassen plat gelaten waren, gingen we samen naar het zwembad om te ontdekken dat ami’s Simon en Arwen samen met onze bende van plezier een sessie waterballet deden. Als volleerde ballerina’s doken Benoit, Cee-Jay, Lisette, Jenneke, Isaura en Cas sierlijk het water in, terwijl Sam lag te genieten van de zon in Simon zijn armen.

Nadat iedereen uitgeplonsd was, was het tijd om afscheid te nemen van vakantiepark de halve molen. Aan 5 per uur knalden we de camping af, want “aan 8 per uur rijd je kinderen morsdood”. Oké Sonja, succes nog met de verderzetting van je camping...
Nienke reed volgens Jenneke in ieder geval feilloos de camping af, en rijdt volgens Jenneke ook beter dan de mannen! Women power op Amizant vakantie! 💪🏻

De terugweg naar huis liep via een spannende activiteit: we gingen tuben! Oftewel op een grote rond band van een nog grotere glijbaan gaan. Toen we helemaal boven waren sprak ami Maxime de gevleugelde woorden “Dit is het toppunt!”, waarop Nils inpikte “Top? Altijd hé!”. Toen ami Phaedra hem zei dat dat onze quotelijst zou halen, bevestigde hij zijn status van man van de ferme uitspraken: “aah de kooklijst! Lekker, njam njam. Appelsap, lekker!”. Wanneer Lukas hem zei dat de appels op waren, deed Nils er nog een schepje bovenop: “aan de bomen hé, Lukas!”. Het moet gezegd: aan logica geen gebrek bij onze vriend! Maar het was dus tijd om “Lol te trappen met de moatjes!’” zoals Charles het mooi zei.

Nadat iedereen uitgegleden was, zonder ongelukken welteverstaan, zetten we terug koers naar ons vertrouwde vakantiehuis.
Daar stonden een berg sandwiches, slaatjes, beleg en groentjes op onze vrienden te wachten. Nadat alles vakkundig werd weggewerkt en de hongerige maagjes min of meer gestild waren, was het tijd voor middagrust XXL. Na alle gekke avonturen van de voorbije dagen, was wat extra rust meer dan welgekomen.

Terwijl de ami’s zaten te chillen op het terras met een koffietje, ging de dag voor de koks onverbiddelijk verder. U herinnert zich uit eerdere blogs dat er best goed gegeten wordt door iedereen, en de frigo’s moesten dan ook broodnodig worden aangevuld. Maar toen we terug thuiskwamen van de winkel was iedereen alweer volop aan het spelen! Ze moesten in groepjes voorwerpen zoeken die door de andere groepen verstopt werden, en konden via opdrachtjes te weten komen waar ze moesten zoeken.
Het werd even spannend toen 2 groepjes besloten hadden hun voorwerp in de brievenbus te verstoppen, waardoor er even opnieuw moest worden begonnen, maar nadien was het spel alweer snel in gang!
Benoit en ami Anke waren de jury van dienst en besloten steeds welk groepje de opdracht als beste uitvoerde! Er werd gedanst, er werden moppen verteld, gedichten geschreven voor de koks en gekke groepsfoto's getrokken. Hoewel het groep tegen groep was, besloot Cee-Jay ook individueel mensen uit te dagen. Het was dan ook best komisch wanneer hij tegen ami Simon zei “jij kiest mijn dager uit!”. Toegegeven, het taalgebruik is best creatief deze vakantie. De inzet van zijn uitdagingen mocht cash of in natuur betaald worden, maar hij was zelfzeker dat zijn twelvepack hem naar de overwinning zou leiden!

Nadat alle voorwerpen gevonden waren, mocht iedereen even op zijn gsm en was het tijd om wat telefoontjes naar huis te doen of berichtjes te sturen naar het thuisfront.
Daarna was het tijd voor schnitzels! Samen met gebakken aardappelwedges en rijkelijk veel groentjes werd ook dit alweer een heus feestmaal! Als toetje volgde een stuk chocoladecake, waarbij ami’s Nienke en Maxime een uitdaging hadden voor Matthijs en Abel: als ze het in 1 keer in hun mond konden steken, kregen ze elk nog een extra stuk cake. Dat moest je onze vrienden geen 2 keer zeggen en al snel volgde er een heel komisch tafereel aan die kant van de tafel, waarbij de cake net niet in het rond vloog.

De dag werd afgerond met een activiteit waarbij onze vrienden konden genieten van wat spektakel, want het was aan de ami’s om hun handen uit de mouwen te steken. We gingen immers op zoek naar de ami universalis! Een spel waarbij we één voor één zouden afvallen tot dat er 1 ami overbleef, wat ik best positief vond klinken, want afvallen is vaak wat meer werk. De aanmoedigingen van onze vrienden brachten me naar een verdienstelijke podiumplek, maar het hoogste schavotje was weggelegd voor ami Simon, die zichzelf een jaar lang de ami universalis mag noemen! APPLAUS!

Met die overwinning sluiten we de blog dan ook graag af. Een laatste slaapliedje van Sam en Tim zorgt ervoor dat ook wij stilaan de vermoeidheid beginnen te voelen, dus we gaan genieten van een welverdiende nachtrust.

Een stevige linker van jullie favoriete kapoenen!
Tot morgen!

Duffelt crew out ✌🏻