Schnitzel & Stroopwafel

Dag 2 - 14 juli 2026

Kan er geen andere ami komen?? Waar is Petra!?

Gegroet lieve bloggertjes, vloggertjes, mama’s, papa’s, broers, zussen, tantes, nonkels, neven, nichten, andere aanverwanten en uiteraard ook vrienden en vage kennissen! Hier zijn we weer met nog meer sfeer 🥳

Met enige vertraging, waarvoor onze excuses, brengen we jullie met plezier het verslag van onze eerste volledige dag in Duffelt! De tijd gaat snel als het plezant is, en het is hier superplezant! Dus gaat de tijd hier nóg sneller, en had deze stakker gewoonweg geen tijd om de blog sneller te schrijven…

Maar goed, we zijn vertrokken! De dag begon goed met een prachtig stralende zon die de uitgestrekte velden rondom ons huisje in een gouden jasje zette. Om 7 uur (je leest het goed: ZEVEN uur 🫠) werden we gewekt door enkele tuinmannen, die onze prachtige tuin een opknapbeurt kwamen geven. De hagen kregen een scheerbeurt, de bomen werden bijgeknipt en ook ik zette mijn baard weer net wat scherper. Aangezien ik vroeg wakker was besloot ik dan maar op te staan, zodat onze vrienden wakker konden worden wanneer er al een stevig ontbijt op de tafel stond.
Ik kan u alvast verklappen dat ik danig onder indruk ben van de eetlust van onze vrienden!

‘Ah peperkoek, Louis! Kloek staan hé! Is er geen fruit Louis? Gezond zijn hé!’
Daar was mijn goede vriend Nils! Goedgemutst en scherp als altijd was dat één van de eerste kopjes die tevoorschijn kwamen, en die zoals altijd het beste met me voorhad! Een kwartiertje later zaten we allemaal samen, buiten op het terras, te genieten van ons eerste ontbijt. 4 broden, een paar dozen cornflakes en 2 pakken peperkoek later stond het suikerpeil op punt om in de voormiddag te vliegen! Gelukkig zaten we op het terras, want (u hoort me al komen) anders was ons vakantiehuis vanaf de start al dakloos!

Na het ontbijt gingen onze vrienden in ganzenpas naar de eerste activiteit van de dag: een groot ganzenbordspel! De bedoeling was om alle hindernissen op het levensgroot ganzenbord te overwinnen, de opdrachten onderweg tot een goed einde te volbrengen en op die manier tot het laatste hokje te geraken. Een fluitje van een euro voor onze vrienden! “ ‘t is wel ne cent hé, Louis!”

Er werden prachtige groepsfoto's getrokken, voorwerpen in de tuin gezocht, ballonnen in de lucht gehouden etc. De sfeer zat erin en iedereen deed erg zijn best! Benoit en Abel bewezen dat ze ellenlange verhalen konden vertellen zonder euh te zeggen, Jenneke toonde zich van haar lenigste kant en Maxim en Charles bleken keien in het spelletje hoger-lager.

Wanneer gans - hèhè - het spel uitgespeeld was, stonden er een lekkere pastasalade en couscoussalade te wachten. Een frisse maaltijd was meer dan welkom, want ook de zon deed haar best en zorgde ervoor dat de thermometer de 30 graden net niet aantikte!

Gelukkig zijn onze vrienden flexibel. Zo vroeg Cee-Jay enkel ‘van de pastasalade en de couscous een beetje, maar voor de rest hoef ik niets’.
Helaas, het lot van een kok is hard.

Na het middagmaal kwam een zalig moment: het welverdiende middagdutje. De zon werkte op de vermoeidheid, dus het was tijd om de batterijtjes op te laden.

In de namiddag stond er alweer een prachtige activiteit op de planning: we gingen op pad voor een verfrissende duik! We smeerden ons in en trokken ons meest blitse badpak of speedo aan! Tijd om te ontdekken wie de King of the Ocean was in een nabijgelegen recreatiepark!

Terwijl fotomodel Sam besloot te genieten van de zon op het strand van het recreatiedomein Berendonck, besloten Charles, Tim en Stiene wat te rusten in de schaduw en daar wat muziek te luisteren. De rest van de groep genoot van een verfrissende duik. Abel, Cas, Mathijs, Lisette en Isaura vonden het heerlijk om ami's nat te maken, terwijl Maxim en Sam ronddobberden in de zwembanden. Simon en Cee-Jay vochten in het water een zware strijd uit om te bepalen wie King of the Ocean - of het Berendonck meer - zou worden. Wie de slag gewonnen heeft laten we in het midden, maar aan het einde van de dag was Simon wel de trotse eigenaar van niet minder dan 80% van de aandelen van Cee-Jay’s toekomstige massagesalon. 30% of 40% was wat te veel gevraagd, maar met 80% kon hij wel leven.

Tegen 18u30 waren onze vrienden uitgeplonst, was de zon niet meer straf genoeg om nog veel kleur te pakken, en begonnen de hongerige maagjes van onze vrienden weer te knorren! Terug naar de huisjes dan maar! Onderweg droomden Abel en Nils alvast van de zelfgemaakte balletjes in tomatensaus die in het huisje stonden te wachten! Eens aangekomen, vlogen die er goed in, kroket! Er waren immers kroketjes voorzien om de maaltijd helemaal af te maken.

De avond werd afgesloten met het WK voetbal, arcade games en gezelschapsspelletjes: voor ieder wat wils!
Al kon 1 wens niet ingewilligd worden… want Charles vroeg of er geen andere ami kon komen - Petra??
Als iemand een Petra gezien of gehoord heeft, mag ze naar de Zyfflicherstrasse in Duffelt gestuurd worden. In de tussentijd probeert ami Phaedra zo goed als mogelijk voor haar te depanneren.

We danken u alvast voor de medewerking en sluiten de blog bij deze af. Bij deze beloven we u ook plechtig dat de volgende blogs sneller neergeschreven zullen worden. Eerst Petra vinden.

Veel groetjes van ons allemaal, wij gaan nog bijlange niet naar huis!

Kusjes en knuffels

Duffelt crew out ✌🏻